SAMOYED - wzorzec rasy

4 lutego 2018

Rasa samoyed

Historia rasy

Nazwa pochodzi od plemienia Samojedów, które zamieszkiwało północną Rosję oraz Syberię. W Południowych partiach zamieszkiwanych przez siebie ziem używali białych, czarnych, brązowych łaciatych psów do pilnowania stad reniferów. W partiach północnych psy były czysto białe, miały łagodny temperament i używane były jako psy myśliwskie oraz zaprzęgowe. Samojedy żyły razem z właścicielami, niekiedy nawet sypiały w ich szałasach i były dla nich grzejnikiem. Pierwszy wzorzec tej rasy powstał na terenie Anglii w 1909 roku.

Wrażenie ogólne

To średniej wielkości, elegancki biały arktyczny szpic. Wizualnie będzie sprawiał wrażenie silnego, wytrzymałego, pełnego wdzięku, prężnego oraz dostojnego i pewnego siebie. Wyraz samojeda zwany jego uśmiechem to wynik połączenia kształtu i położenia oka razem z uniesionymi nieco kącikami warg.

Istotne proporcje

Długość tułowia przekracza o 5% wysokość w kłębie. Głębokość stanowi nieco mniej niż połowę wysokości w kłębie. Długość kufy odpowiada mniej więcej długości czaszki.

Temperament

To psy, które są przyjacielskie, otwarte i mają bardzo czujny charakter, aktywne ale ze słabym instynktem łowieckim. Pies nie może być płochliwy ani agresywny. Ma towarzyski charakter, jednak nie nadaje się do roli psa stróżującego.

Wygląd

Głowa jest mocna i klinowata, czaszka widziana z przodu i z profilu robi wrażenie nieco wysklepionej. Najszersza jest między uszami. Miedzy oczami będzie nieco widoczna bruzda. Wyraźnie zaznaczony stop. Nos dobrze rozwinięty, czarny, w pewnych porach roku może nieco blednąć. Na brzegach jednak zawsze powinien zostawać czarny pigment. Kufa jest mocna, głęboka, odpowiada długości czaszki. Stopniowo zwęża się w kierunku nosa. Wargi przylegają, czarne, raczej wydatne, kąciki nieco uniesione, tworzą charakterystyczny wyraz określany jako uśmiech samojeda.

Cechy samoyeda

Szczęka jest regularna z pełnym zgryzem nożycowym. Zęby, szczęka i żuchwa są silne. Oczy mają ciemnobrązowy kolor, dobrze osadzone w oczodołach, rozstawione szeroko, nieznacznie skośne, migdałowy kształt i miły czujny wyraz. Uszy proste, małe, grube i mięsiste. Trójkątny kształt, nieco zaokrąglone na końcach, uszy ruchome i osadzone wysoko. Szeroko rozstawione ze względu na to jaka jest szerokość czaszki.

Szyja mocna i średniej długości, dumnie noszona. Tułów przekracza nieco wysokość w kłębie, głęboki, zwarty, ale giętki. Kłąb wyraźnie zaznaczony, grzbiet ze średnią długością, dobrze umięśniony i prosty, nieco dłuższy w przypadku suk niż u psów. Zad pełny, silny, dobrze umięśniony i lekko opadający. Klatka piersiowa bardzo szeroka, głęboka i długa, sięga praktycznie do łokcia. Żebra dobrze wysklepione, linia umiarkowanie podciągnięta. Sylwetka w całości wyglądająca doskonale, charakteryzująca się idealnymi kształtami.

Wzorzec FCI nr 212

SAMOYED

(Samoiedskaïa Sabaka)

POCHODZENIE: Północna Rosja i Syberia.

PATRONAT: Nordic Kennel Union (NKU).

DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 22.07.1997.

UŻYTKOWOŚĆ: Pies zaprzęgowy i do towarzystwa.

KLASYFIKACJA F.C.I. : Grupa 5 Szpice i psy ras pierwotnych.

Sekcja 1 Nordyckie psy zaprzęgowe.

Bez prób pracy.

image

Karolina Wardzała

Redakcja momio-hack.pl