Dog niemiecki - wzorzec rasy

9 marca 2018

Rasa Dog niemiecki

Historia

Za przodków dzisiejszych dogów niemieckich uznaje się dane rozdaje buldogów oraz psy gończe na grubą zwierzynę. Określenie dogge odnosiło się do dużego silnego psa i nie określało konkretnej rasy. Z czasem pojawiły się nazwy takie jak Ulmer Dogge, English Dogge, Great Dane. W roku 1878 roku powołany został komitet, w skład którego weszli sędziowie i hodowcy, którym przewodniczył dr Bodinus. Zadaniem komitetu było klasyfikowanie psów różnego rodzaju w ramach jednej kategorii dogów niemieckich. W ten sposób doprowadzone do sytuacji, w której psy do tej pory nazywane w różnoraki sposób zostały usystematyzowane i umieszczono je w jednej grupie, dzięki której łatwiej było odnaleźć się w tym nazewnictwie.

Psy mają szlachetny wygląd, co jest połączeniem silnej i harmonijnej sylwetki, z elegancją, duma, potęga. Wielkość połączona ze szlachetnością i harmonijną budowa, proporcjonalna sylwetka, pełna wyrazu głowa, co sprawia że dog przykuwa uwagę jak wysokiej klasy rzeźba. Wiele osób zauważa, że dogi są jak prawdziwy Apollo wśród psów, ich sylwetka zawsze jest rzeczywiście doskonała. To pies, który pod tym kątem będzie się rzeczywiście wyróżniał spośród innych gatunków

Dogi to psy przyjacielskie, kochające właścicieli i oddane. Wobec obcych będzie miał pewną rezerwę. Celem hodowli będzie pies pewny siebie, nieustraszony, łagodny i rodzinny. Będą więc świetnie sprawdzać się w rodzinie, na pewno będą bardzo dobrym towarzyszem i wiele osób będzie z nich zadowolonych. Jeśli ktoś szuka szlachetnego, dużego psa, który będzie jednocześnie bezpieczny to na pewno dog będzie dobrym wyborem i spełni oczekiwania. Głowa jest długa, wąska, wyrazista. Średniej wielkości oczy o inteligentnym wyrazie, kształtu migdała, o dobrze przylegających powiekach, u psów błękitnych oczy mogą być nieco jaśniejsze.

Cechy Doga niemieckiego

Uszy są wysoko osadzone, charakteryzują się naturalnym zwisaniem, nie będą unoszone ku górze. Szyja długa, sucha, dobrze umięśniona, ładnie osadzona, zwęża się ku dołowi. Grzbiet krótki, mocny, niemal z prosta linią ku tyłowi. Klatka piersiowa sięga łokcia, szeroka, głęboka, nie może być płaska czy płytka z wyraźnym przedpiersiem, ale mostek nie może być wystający. Żebra dobre wysklepione sięgają do tyłu, nie mogą być beczkowate ani wąskie. Ogon będzie sięgał do stawu skokowego.

Jest osadzony wysoko, gruby u nasady, równomiernie będzie się zwężał ku końcowi. W spokoju wiszący nisko i naturalnie zagięty. Przy pobudzeniu czy ruchu będzie wzniesiony szablasto, ale nie wyraźnie powyżej grzbietu. Szczotka z dłuższej sierści będzie niepożądana do tego psa. Ogon będzie zakręcony na końcu, jeśli będzie skręcony na bok albo też wysoce uniesiony do góry będzie to niekorzystna sytuacja.

FCI-Standard N° 235 / 20.12.2012 DOG NIEMIECKI (Deutsche Dogge)

POCHODZENIE: Niemcy. DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 08.10.2012

UŻYTKOWOŚĆ: Pies do towarzystwa i stróżujący

KLASYFIKACJA FCI: Grupa 2 Pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do bydła. Sekcja 2.1 Molosy typu mastyfa. Bez prób pracy

image

Karolina Wardzała

Redakcja momio-hack.pl