Wzorzec owczarka niemieckiego

Historia

Wzorzec opracowany został w roku 1899 na podstawie propozycji przygotowany przez Walne Zgromadzenie Członków Verein fur Deutsche Schaferhunde. Uzupełnienie następowało w kolejnych dziesięcioleciach XX wieku ostatnie miało miejsce w roku 1991.

Ogólny wygląd

Owczarek niemiecki to pies średniej wielkości, który ma nieco wydłużoną sylwetkę, zawsze jednak zwartą, dobrze umięśnioną i suchą. Wysokość w kłębie dla psa to 60-65 cm zaś dla suki 55-60 cm. Długość tułowia jest kilkanaście cm większa niż wysokość w kłębie.

Owczarek powinien być zrównoważony i pewny siebie, oddany właścicielowi, łagodny, czujny oraz wyszkolony w odpowiedni sposób. Te cechy łącza się z odwaga, ciętością oraz twardością charakteru co sprawia, że to dobry pies do towarzystwa, obrońcę, stróża, psa policyjnego.

Głowa jest klinowata proporcjonalna w stosunku do tułowia. Długość to około 40% wysokości w kłębie. Sucha, szeroka między uszami, nie powinna być ciężka, ani nie może być zbyt długa. Czoło oglądane z przodu i z boku jest nieco zaokrąglone, bruzda czołowa nieznaczna. Mózgoczaszka takiej samej długości jak trzewioczaszka. Szerokość jest równa długości, nieznaczne zwężenie w kierunku kufy. Uzębienie mocne, zdrowe oraz kompletne zgodnie ze wzorcem 42 żeby. Zgryz nożycowy, siekacze górnej szczęki ciasno przed siekaczami żuchwy.

Zgryz cęgowy, przodozgryz oraz tyłozgryz to wady. Wadą będzie ustawienie siekaczy na linii prostej a także odstępy pomiędzy zębami. Oczy średniej wielkości, kształt migdała, nieco skośnie ustawione, nie powinny być wyłupiaste, możliwe jak najciemniejsze, oczy jasne niepożądane, ponieważ zmieniają wyraz psa. Uszy średnie, stojące i szpiczasto zakończone, kierowane małżowinami do przodu oraz równolegle wobec siebie.

charakterystyka owczarka niemieckiego

Szyja dobrze umięśniona, bez podgardla, ustawiona pod kątem około 45 stopni w stosunku do linii grzbietu. Górna linia płynnie przebiega od nasady szyi przez kłąb i będzie lekko opadać w kierunku zada, który jest lekko spadzisty. Grzbiet mocny, prosty i umięśniony. Lędźwie szerokie i również dobrze umięśnione. Klatka piersiowa szeroka z długim mostkiem, głębokość 45-48% wysokości w kłębie. Żebra umiarkowanie wysklepione, wadliwe są klatka beczkowata oraz plaska.

Ogon sięga do stawu skokowego, ale nie dalej niż do połowy śródstopia. Noszony szablasto w ruchu i przy pobudzeniu może być nieco wyżej, ale nie może być wyżej niż linia grzbietu. Sierść na ogonie tworzy niewielką szczotkę. Nie można dokonywać zabiegów chirurgicznych, by korygować położenie ogona.

Kończyny przednie widziane z boku proste, widziane z przodu równoległe. Łopatki takiej samej długości co ramię, tworzą kąt około 90 stopni, w praktyce nawet do 110 stopni, jednak to już odejście od wzoru. Tylne kończyny odstawione do tyłu, oglądane z tyłu równoległe do siebie. uda szerokie i dobrze umięśnione.

Wzorzec FCI nr 166

OWCZAREK NIEMIECKI

(Deutscher Schäferhund – German Shepherd Dog)

Kraj pochodzenia: Niemcy

Data publikacji obowiązującego wzorca: 23.03.1991

Użytkowanie: Wszechstronny pies użytkowy, pasterski i służbowy.

Klasyfikacja FCI: Grupa 1 – Psy pasterskie i zaganiające.

Sekcja 1 – Psy pasterskie.

Próby pracy wymagane.